اولین فیلم از سه‌گانه سینمااسکوپ فیلم‌های کوتاه پیتر چرکاسکی، نگاهی تکه‌تکه به تصاویری است که با ریتمی آشفته می‌تپند و برای پیدا کردن جا در پالت او با حاشیه‌های سفید می‌جنگند. قاب‌های آینه‌ای که توسط حاشیه سفید شکافته می‌شوند و سعی می‌کنند دوباره مانند قطب‌های یک آهنربا به هم بپیوندند، و قطاری که به ایستگاه نزدیک می‌شود و در آشوبی سوزان با خود برخورد می‌کند.

زن جوانی به سمت خانه‌ای می‌رود که روحی بالقوه خطرناک در آن حضور دارد که او را عذاب می‌دهد. زن تلاش می‌کند با خود فیلم بجنگد، در حالی که فیلم شروع به فروپاشی دنیا می‌کند.